၀သုေျႏၵ၊ ဤေျမပံသု၊ သိလာထုလည္း၊ သက္ေသအမႈ တည္ေစေသာ္ (အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္)

Category: အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္
Published on Sunday, 21 April 2013 20:01
Written by အယ္ဒီတာ

ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဧျပီလ ၂၂ ရက္ေန႔မွာ ကေလးမ်ားနဲ႔ လူၾကီးေတြ အတူတကြ ပူးေပါင္းျပီး ေျမကမၻာေန႔ကို က်င္းပၾကပါတယ္။ ကမၻာၾကီးကို ဘယ္လို ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ၾကမယ္ ဆိုတာကို ေလ့လာတယ္။ ရပ္ရြာထဲက အမိႈက္ေတြကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္မလား၊ သဘာ၀ ပစၥည္းနဲ႔ ရိုးရာထည္ေတြ လုပ္မလား၊ စြန္႔ပစ္ ပစၥည္းေတြကို ျပန္လည္ အသံုးျပဳမယ့္ နည္းလမ္းေတြ ရွာမလား ဒါမွမဟုတ္ ကမၻာၾကီး ပိုျပီး ပူေႏြးလာတာတဲ့ အေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးၾကမလား၊ တစ္ခုခုကို အတူတူ လုပ္ၾကပါတယ္။

ပထမဆံုး ေျမကမၻာေန႔ က်င္းပခဲ့တာ အႏွစ္ေလးဆယ္ ၾကာခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္ ကမၻာၾကီးဟာ အရင္ကထက္ကို ပိုမိုလို႔ အႏၱရာယ္ဆိုးေတြ ၾကံဳေတြ႔ေနပါျပီ။ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲျခင္းဟာ ဒီကေန႔ေခတ္ရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး စိန္ေခၚမႈျဖစ္သလို အၾကီးမားဆံုး အခြင့္အလမ္း တစ္ခုလည္း ျဖစ္ျပန္တယ္။ အရင္တုန္းက မရွိေသးတဲ့ အခြင့္အေရးပါ။ ပိုမိုက်န္းမာတဲ့၊ သာယာ၀ေျပာတဲ့၊ သန္႔ရွင္းတဲ့၊ စြမ္းအင္ လံုေလာက္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို တည္ေဆာက္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းပါ။

၂၀၁၃ ဒီႏွစ္အတြက္ ေျမကမၻာေန႔မွာ ျမန္မာ့ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္တို႔ရဲ႕ ေတာင္းဆိုသံ၊ ငိုေၾကြးသံမ်ားနဲ႔ စိုးရိမ္သံေတြကို နားစြင့္ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။

ျမန္မာ့ ေတာေတြဟာ နာက်င္ ေၾကကြဲေနတယ္။ သူမရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲက ျမစိမ္းေရာင္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရၿပီ။ ျမန္မာ့ ထုပ္တန္း၊ ဒိုင္းျမားေတြ အပိုင္းအပိုင္း၊ အလဲလဲ။ ျမန္မာ့ေရေသာက္ျမစ္ေတြ ခရီးမဆက္ႏုိင္ေတာ့ၿပီ။ ရြာသူ အိမ္ျပန္ခ်ိန္အတြက္ ေတာေတြဟာ လမ္းအမွတ္အသားကို မခ်န္ထားႏုိင္ေတာ့။ ရြာသားေတြကို ေျပးၾက၊ ေျပးၾကေဟ့လို႔ သတိေပးဖု႔ိ ေတာ္လည္းသံေတြ ဆိတ္ၿငိမ္ေနခဲ့ၿပီ။ 

ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ေတာင္ေတြဟာလည္း ဦးေခါင္းငိုက္ဆုိက္က်လို႔။ ျပန္လည္ ရွင္သန္ႏုိင္စြမ္း ဘယ္ေသာအခါမွ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့တဲ့ အေနအထားနဲ႔ ပံုလ်က္သား ၿပိဳလဲေနတယ္။

ျမန္မာ့ေရေတြဟာ ေသာက္သံုးဖို႔အတြက္ မၾကည္လင္ႏုိင္ေသးပါ။ ေရတစက္တုိင္းမွာ ႏုိင္ငံရဲ႕ သဘာ၀သမုိင္းဟာ ခန္းေျခာက္လို႔ေနတယ္။

ျမန္မာ့ေျမဟာ ဟတ္တက္ကြဲတဲ့ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ ထြက္ေနဆဲ။ ခ်ဳပ္ရိုး အပိုင္းအပိုင္းနဲ႔ ပံသကူတစရဲ႕ ခံစားမႈနဲ႔အတူ ေ၀ဒနာ ဧက မ်ားစြာအတြက္ ပိုင္ရွင္ေဟာင္းေတြ ျပန္ေရာက္လာဖို႔ မရဲတရဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔။ မက်န္းမာတဲ့ သူ႔ရင္ခြင္မွာ ခ်စ္တဲ့ လူထုအတြက္ ေနစရာ မရွိမွာကို စိုးရိမ္ေနရၿပီ။ ဟားတုိက္ ရယ္ေမာေနသူတို႔၊ ဂုတ္ေသြး စုပ္ေနသူတို႔၊ ေအာင္ပြဲခံေနသူတို႔ကို မမ်ဳိရက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ၾကင္နာလြန္းလွတယ္။ ၀သုေျႏၵ၊ ဤေျမပံသု၊ သိလာထုလည္း၊ သက္ေသအမႈ တည္ေစေသာ္။

ျမန္မာေတြ ေရရွည္တည္တံ့ဖို႔အတြက္ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ေတာေတြ၊ ေတာင္ေတြ၊ ျမစ္ေခ်ာင္း အင္းအိုင္၊ သစ္ပင္ပန္းမန္ေတြ က်န္းမာေနမွ၊ ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ့ေနမွ ျဖစ္ပါမယ္။ ဒါဟာ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြအတြက္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေဆာင္ခ်က္လည္းျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ခ်ည္းပဲ စားသံုးသြားလို႔၊ ေရာင္းခ်သြားလို႔၊ ေခ်းငွါးသြားလို႔ မျဖစ္ေသးဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္ဖို႔ ေကာင္းပါၿပီ။

၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေျမကမၻာေန႔ဟာ အလွည့္္အေျပာင္းေတြ အတြက္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ရာသီဥတုဆိုင္ရာ မူ၀ါဒ၊ စြမ္းအင္လုံေလာက္ေရး၊ စြမ္းအင္ျပန္လည္အသံုးခ်ေရး၊ အစိမ္းေရာင္ အလုပ္အကိုင္မ်ား စတာေတြကို တိုးတက္ လုပ္ေဆာင္ဖို႔ပါ။ ေရရွည္တည္တံ့ ဖြံ႔ျဖိဳးေရး အတြက္ အာရံုစိုက္ လုပ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဦးခ်င္းျဖစ္ေစ၊ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေစ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြျဖစ္ေစ၊ အစိုးရမ်ားျဖစ္ေစ အတူတကြ လက္တြဲျပီးေတာ့ ပိုမိုစိမ္းလန္းစိုေျပတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေစဖို႔ ၾကိဳးပမ္းၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံ ၁၉၀ က ျပည္သူ သန္းတစ္ေထာင္နဲ႔အတူ ျမန္မာေက်ာင္းဆရာဆရာမ်ား၊ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားလည္း ေျမကမၻာေန႔ကို လႈပ္လႈပ္ရွားရွား၊ ႏုိးႏုိးၾကားၾကား က်င္းပၾကပါစို႔။

ေျမကမၻာေရ႕ ကၽြန္ေတာ္၊ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ မွားယြင္းခဲ့မႈေတြအတြက္ ရွိခိုးကန္ေတာ့ ေတာင္းပန္ပါရေစ။

အယ္ဒီတာ

ေမာကၡပညာေရးမဂၢဇင္း

Powered by Bullraider.com